Een naald tussen stekels


Geschreven door Christine  |  zaterdag, 28 februari 2009

28 februari 2009 -Vorige week had de Dagboekschrijfster geen tijd, maar deze week maken we het goed met een extra lange aflevering. Die ook meteen de laatste aflevering van het Dagboek van de Zoogdieren is, want volgende week is het alweer maart en bezoeken we een andere afdeling.

De twee stekelvarkens Porky en Sting (allebei mannen) hadden een minder leuke week. Ze werden namelijk gecastreerd. Dat gebeurde omdat ze binnenkort herplaatst zullen worden - op zichzelf is dat natuurlijk heel fijn voor ze, maar maar eerst moesten ze deze kleine ingreep ondergaan. Bij stekelvarkens is dat een heel gedoe. In de quarantaine moesten ze verdoofd worden, en je kunt je wel voorstellen hóé moeilijk het is om een verdovingsnaaldje precies tussen al die stekels te schieten! Uiteindelijk lukte het en ook de operatie ging goed, maar toen kwam het volgende probleem: ze moesten nog een paar dagen antibiotica (medicijnen waardoor de wond niet gaat ontsteken) hebben. Hoe kregen we die nou weer naar binnen? Na talloze probeersels ontdekten de dierverzorgers dat Sting het middel liefst at op een boterham met honing of notenpasta, en dat Porky het liever innam als het over konijnenbrokken werd gedruppeld. Zo zie je, zelfs geen twee stekelvarkens zijn hetzelfde! Waar ze het wel over eens waren, was dat het stro in hun slaaphuis opeens niet prettig aanvoelde. Misschien prikten de sprieten tegen de wond? Hoe dan ook, elke ochtend hadden ze al het nestmateriaal naar buiten geschoven!

 

Plassen is praten

Bij de degoes zijn de dierverzorgers druk bezig met samenvoegingen. Uit de quarantaine waren enkele alleenstaande degoes gekomen, en omdat degoes groepsdieren zijn wilden we ze bij soortgenoten zetten. Bovendien waren er op de afdeling al een paar kleine groepjes die we graag wilden uitbreiden. De vrouwtjes Naca, Ataca en Pequeño werden bij elkaar gezet, en de mannetjes Krenk en Patagon werden één voor één samengevoegd met de mannen Gnoe en Octaaf. Dat klinkt simpel maar dat is het niet: aan zo'n samenvoeging gaan weken van voorbereiding vooraf, waarin de verzorgers de dieren aan elkaars geur laten wennen door elke dag hun zandbak en het hooi uit hun nesten om te wisselen. En dan nog gaat het niet altijd goed. Gelukkig lijken de samenvoegingen tot nu toe een succes - vooral de vrouwen hebben het erg gezellig met elkaar. Ze vormen zo'n knus groepje dat we de volgende stap aandurven: hun samenvoeging met Bonny en de oude Kwak. Op dit moment zitten de twee groepjes al naast elkaar en worden het zand en het hooi dagelijks omgeruild. Het is altijd opvallend dat de zandbakken in zo'n periode erg worden natgeplast. Met (de geur van) hun urine vertellen de dieren elkaar wie ze zijn, en tegenover vreemden moet je dat dus heel nadrukkelijk doen! Hoe beter een groep elkaar kent, hoe droger de zandbak blijft.

Wennen

Ook bij de wasberen gaan de samenvoegingen maar door. De groep van Arikara is samengevoegd met de groep van Kiowa. Samen vormen zij nu een groep van 7 wasberen! Kiowa en Shawnee zijn de bangsten: zij lijken de meeste moeite te hebben met hun nieuwe groepsgenoten. Arikara had haar draai ook niet meteen gevonden: tussen haar en Sarcee, één van de dochters van Crow, liep de spanning soms hoog op en klonk er vooral net na het ontbijt het nodige gegrom. Ook kwam ze voor het avondeten pas laat tevoorschijn. Nu lijkt Arikara toch tot rust te komen. Iowa heeft weinig trek, maar kan wel erg speels zijn met de dochters van Crow en zelfs met Crow zelf. Nou ja, het is duidelijk dat alle dieren nog erg aan elkaar moeten wennen.

 

Gemalen noten

Noord-Afrikaanse grondeekhoorn Peewee is, net als degoe Kwak en rolstaartbeer Kinky, eigenlijk verbazingwekkend gezond voor zijn leeftijd. Hij is zo oud dat niemand precies weet hóé oud; hij is er gewoon altijd geweest. Automatisch denk je daardoor dat hij eeuwig doorleeft, maar tegelijk ben je bang dat vandaag wel eens zijn laatste dag kan zijn... In ieder geval zijn we elke dag blij dat hij gewoon uit zijn nestje tevoorschijn komt en honger heeft! Omdat hij geen tanden meer heeft, wat voor een knaagdier natuurlijk erg lastig is, krijgt hij al zijn voedsel gemalen en geprakt: brokken, groente, fruit én noten. Want Peewee blijft een eekhoorn: noten zijn het heerlijkste dat er bestaat, ook al kraak je ze niet zelf!

< Vorige   Volgende >